Verhaal over mijn stage in La Línea de la Concepción

Mijn naam is Carlijn (20jr), ik ben voor 2 maanden naar Zuid-Spanje toe geweest. Van 20-08-2008 tot 17-10-2008, om een handje te gaan helpen in het dierenasiel van Peter Koekebakker. We moesten via school een stageplek gaan zoeken en dat moest 50km buiten de regio ( Twente voor mij dus ). En op een gegeven moment kreeg ik een mailtje van school of ik daar niet heen wou ( Spanje dus ) en ik heb contact gezocht met de mensen die dat allemaal regelen, die vonden het helemaal prima! Op een gegeven moment kwam ik met een klasgenootje van mij aan de babbel, en zij zocht ook nog een stageplek voor die 2 maanden. Ik heb haar toen gevraagd of ze met mij mee wou naar Spanje, dat moest ze nog even overleggen met haar moeder, maar die keurde het wel goed! Zonder voorbereiding of wat zijn we met z’n 2en naar Spanje gegaan. Ze hadden ons wel een beetje verteld over hoe en wat het daar in zijn werk ging, maar op papier is het meestal toch anders dan in de werkelijkheid.

We zijn het vliegtuig opgestapt en we werden in Malaga opgepikt door Peter, de eigenaar van het asiel. Het was echt heel gezellig de terugweg in de auto. We mochten naar ons huisje heen om even bij te komen van de reis, want de volgende dag moesten we wel werken. Nou, dat vonden wij helemaal prima, we kwamen daar immers om toch te helpen in het asiel.

We werden iedere morgen opgehaald door iemand met de auto en dan gingen we naar het asiel. We werden om 9 uur opgehaald en toen we aankwamen hebben we ons rondje gelopen, kijken of het met de honden goed ging, en zo niet moesten we dat direct melden of zelf actie ondernemen als je niet kan wachten ( bv. puppy’s tussen de grote honden in ). Toen we ons rondje hadden gemaakt zijn we rustig onze spullen gaan pakken wat we nodig hadden om schoon te maken in de hondenkennels en zijn rustig aan de slag gegaan. Er zat bij het werk eigenlijk geen haast bij, als het maar goed gedaan werd i.v.m. hygiëne en bacteriën enz. en daar kan ik me wel wat bij voorstellen met die warmte daar.

Soms met het werk kwam je een dode rat tegen ( die lopen daar heel veel ) omdat een hond die te pakken heeft gehad, en die moet je natuurlijk ook wel opruimen. Zo zit aan ieder werk zijn voor en nadelen. Maar ik heb daar echt een super tijd gehad!! En ik ga ook snel weer terug. Na het werken in het asiel, dat was rond 2 uur had je alle tijd voor jezelf om wat leuks te gaan doen zoals naar Gibraltar ( kan je hele leuke dingen doen daar zoals, Dolfin-trip de boot op om naar dolfijnen te gaan kijken, duiken echt met flessen enz. op je rug en noem maar op. Je kan er ook heel leuk winkelen) je kon ook als je zin had aan het strand liggen, want die is ook niet zover weg van het huisje.

Er is eigenlijk altijd wel wat te beleven in La Linea.
Ook met werken, ik had echt het gevoel dat we werden opgenomen in de familie van iedereen, we leerden ook iedereen kennen en we gingen ook overal met iedereen heen. Zoals de karaoke of uit eten of met een aantal naar het strand. We werden echt overal mee naartoe genomen en we konden natuurlijk geen nee zeggen. Ik heb er ook veel moeite mee gehad om afscheid te nemen van de mensen in Spanje, ze waren allemaal zo ontzettend lief en ze hebben allemaal zo’n goed hart! Daarom wil ik ook zeker terug.

Ik hoop dat je een beetje bent ingelicht over hoe het daar gaat in Spanje, met 1 woord SUPER!!

Vriendelijke groet,
Carlijn –xxx-